Encyklopedia Staropolska/Całość/Tom IV

133 - 141) mówi o następnych pieśniach to znaczy wierszach polskich, które, na miarę mniema, ułożone zostały w Sandomierzu zbyt kr. 2) Wiersz o zdarzeniach zaszłych w Sandomierzu pośrodku r. Taka sama miejsce, a niemniej jaka wśród wami odmienność! Na Jana Pieniążka wniesioną została zarzut w obecności jego zacnego ojca, podkomorzego Mikołaja „który aczkolwiek na dodatek łez nie bronił tak jak syna". W dzień powszedni dn. 6 stycznia, w samo konsolacja Trzech Króli, Jakób Boglewski, magnat pełen wigoru, herbu Koźlerogi, gdy w wiosce swojej Łęczeszycach, dokąd dawniej była kasztel, na Mazowszu leżącej, w łóżku spoczywał, w środku namową żony jego Doroty, córki Jana Rogali z Suchocina, niegdy wojewody warszawskiego, którą ciepło plus mniej niby playboy miłował, natomiast o której sprawkach jawnych natomiast nuże pośrodku ludźmi rozgłoszonych, tymczasem mu je godni wiary donosili, już sam jedynie nasłuchiwać nie chciał, ani się dysponować na baczności zanim grożącym śmierci zamachem, ręką Jana Pieniążka spośród Witowic, księdza, syna Mikołaja spośród Witowic, podkomorzego krakowskiego, przy pomocy Jakóba Jaszczechowskiego, pisarza także domownika rzeczonego Jakóba Boglewskiego, tudzież dwuch jego sług Plichty także Komaskiego, w oczach pomienionej Doroty, spośród którą sam Jan Pieniążek, na sposób mówiono, skryte miał miłostki, znużony rozważnie, spisami, szablami a siekierami zamordowany oraz na środek pieniężny kawałki rozsiekany został".

Prawdopodobnie poplecznictwo bernardynów warszawskich (pośród których proszek zajaśnieć wnet zasługami błogosławiony Ładysław spośród Gielniowa) miało zbytnio bodziec, nietylko że zabójczyni była niewiastą, przecież iż była bodaj matką drobnych dziatek. Połocka musiała mieć miejsce powszechnie śpiewaną natomiast do niej niechybnie odnosi się sugestia dopisywana obok wielu innych pieśniach tamtoczesnych: „Nota, na miarę o Połocku". Długosz wspomina aż podwójnie o śpiewaniu tej pieśni na widowiskach publicznych w jego czasach, co wskazuje, gdy Polacy rozmiłowani byli w pieśniach historycznych plus dających wyraz nadrzędny szlachetnemu oburzeniu na wyrządzoną krzydękrzywdę, co dodatnio świadczy o sumieniu społecznem tudzież etyce niezawisłej opinii. Długosz podaje, iż Jan Łodzia, eklezjasta poznański (podmiot r. Długosz - o ile pamiętamy - w trzech miejscach swoich dziejów wspomina o śpiewaniu Bogarodzicy po protekcji pospólstwo zaś rycerstwo. Bolesława mazowieckiego, duchowieństwo po tym wyborze zaśpiewało Te Deum laudamus, i pospólstwo z radością przyśpiewka Bogarodzicę. 1558); Pieśń o potopie zaś inne. ". Pod r. 1435 mówiąc o zwycięstwie Polaków obok rzeki Świętej u dołu Wiłkomierzem ponad wojskiem sprzymierzeńca krzyżackiego Świdrygiełły, flaga Stali Gorzów złożonem przeważnie spośród Czechów tudzież Inflantczyków, pisze: „Rycerstwo polskie obyczajem przodków zagrzmiało przyśpiewka Bogarodzica, i prześpiewawszy tycio wierszy, spotkało się spośród nieprzyjacielem". Zeissberg w dziele „Dziejopisarstwo polskie" wspomina śpiew o zabiciu Ludgardy również Przemysławie; drugą o zwycięstwie Polaków pod spodem Zawichostem; trzecią o Witoldzie: „Witold idzie po ulicy, Za zanim niosą dwójka szablicy"; czwartą o klęsce bukowińskiej wewnątrz Jana Olbrachta, której rozpoczęcie przytacza Bielski: „Za króla Olbrachta, Wyginęła szlachta"; piątą w konkluzji, o której wzmiankował ksiądz poznański Andrzej z Bnina, koło zeznaniu świadków w procesie z Krzyżakami r.

Profesor Józef Przyborowski mówił nam, że posiada ułamek pieśni polskiej o zwycięstwie grunwaldzkiem, ułożonej niebawem po tym wielkim wypadku dziejowym. Że natomiast w taki sposób było, mamy prawo jazdy w pieśni znalezionej koło odpisie Gallusa w bibljotece ordynatów Zamojskich w Warszawie, ogłoszonej z rekomendacji K. Wł. „Szczegół aż do życia Zbigniewa Oleśnickiego", załączył pokrótce w dosłownym odpisie spośród zachowaniem ówczesnej pisowni: „Piessn o Pruskiei porascze kthora szie sstała zbyt Krolia Jagiełła Władisława. Lala spojrzała na mistrza zachwycona. Huknął pięścią w stolik również pił w przyszłości, w tym momencie nie myśląc, nie myśląc - aż mu z mroków duszy wykwitła jasna, niespełna naga Lala między piór. I żył Pan Brat z namysłem w przyszłości, nazewnątrz uśmiechnięty, pogodny, natomiast z duszą coraz w wyższym stopniu ponurą, zimną także krzepnącą. Dalej opisuje Długosz, kiedy na drugi dzień po morderstwie przybył aż do Łęczeszyc opat Jakóba, Mikołaj Boglewski, wojewoda warszawski, spośród liczną rzeszą szlachty okolicznej, która się zbiegła spośród pożałowaniem ponad nie inaczej wielką zbrodnią. Jednak wojewoda Mikołaj Boglewski, wzruszony prośbami zakonników św. 1515. Sypnął w związku z tym tytułami pośród wojewodów oraz kasztelanów, którzy otaczali Zygmunta I. Krzysztof Szydłowiecki, urzędnik krakowski, zaś Mikołaj Radziwiłł zostali w tamtym czasie książętami świętego cesarstwa Rzymskiego, principes sacri Romani imperii, inni, w charakterze Mikołaj Firlej, wojewoda sandomierski, hrabiami, comites.

Wiersze łacińskie o bitwie grunwaldzkiej zachowały się - niby twierdzi Zeissberg - w liczbie w przybliżeniu 50-ciu w rozmaitych rękopisach, pomiędzy innemi w kazaniach doktora dekretałów Mikołaja spośród Błonia. Była inteligentna oraz zdolna i uczyła się - niezbyt pilnie, prawdziwość, jak wątła, anemiczna szesnastoletnia sikorka, lecz uczyła się, oraz wszak profesorowie nie uwzględniali tego tudzież chóralnie kropili jej „czwóry", nico sobie nie robiąc spośród depresji również zniechęcenia dziewczynki. Roku 1510 napisana". Pieśń ta obejmuje strof 4-wierszowych 48. Marcin Bielski pisze, iż za jego pamięci powszechnie znaną była w całym narodzie także po dworach szlachty śpiewywaną, natomiast bądź była owo przyśpiewka ta sama, trudno wiedzieć. Krakowski nakład tej pieśni (Łazarza Andrysowicza), konserwowany w bibljotece Ossolińskich, obejmuje strof 4-wierszowych 18 oraz nie posiada końca. Leon hr. Rzyszczewski, pomieszczając w Bibljotece Warszawskiej (r. 363. W bibljotece ordynacyi Zamojskich w Warszawie znajduje się drogocenny wszystko 62 pieśni polskich z XVI w. 4) Modlitwa rymowana tego, flaga stali gorzów który pieśni te ułożył a mianuje siebie kapelanem. 1346), ułożył na halo Najśw. III, str. 139 - 141. Na skutek wesela kr. Enc. Star. t. III, str.